جامعه مردانه

زن ستیزی یا انتی فمنیست یکی از مشخصه های جامعه جهان سومی ماست.جامعه ای که نصف بیشتر دانشجویان آن دختران هستند اما هیچ نقشی در اینده جامعه ندارند. با روی کار آمدن نهمین دولت جمهوری اسلامی این وضعییت شدت بیشتری پیدا کرد.کابینه ای که هیچ زنی در آن نمی توان یافت.هیچ زنی از آغاز انقلاب تا کنون وزیر نشده است.دختران ایران جایی را برای تخلیه هیجانات درونی خود ندارند.استادیوم هایی که مردانه ساخته شده اند و مردانه اداره میشوند.

سینمای ایران تنها یک تهمینه میلانی دارد و بس. زن در فیلم کارگردان های دیگر فقط و فقط یک تهمت است. یک تمسخر. یک جای خالی

شاید تنها جایی که امیدوار می شویم دنیای روزنامه نگاری است. جایی که سردبیر بهترین مجله طنز  یک زن است. در پدیده وبلاک نویسی و سایت شخصی هم زنان توانسته اند اندکی خود را نشان دهند.وبلاگ هایی مانند زن نوشت. بی بی گل. زهرا.

/ 3 نظر / 12 بازدید
علی

فکر می کنم اگر هميشه يک جهان سومی بمانم بهتر از اين باشد که اختيار مملکتم را بدست يک زن دهم... منو که خوب می شناسی؟! هميشه خسته از روزای برفی عشق پريشون شده ی دو حرفی...

طيبه

نیلوفر

سلامی به گرمی اتو و به سردی یخ[گل]