شهر دل

امده ام که سر نهم. عشق تو را به سر برم           ورتو بگوئیم که نی. نی شکنم. شکر برم

امده ام چو عقل و جان. از همه دیده ها نهان            تا سوی جان و دیدگان. مشعله نظر برم

امده ام که ره زنم. بر سر گنج شه زنـــــــــم              امده ام که زر برم. زر نبــــــرم خبر برم

گر شکند دل مرا. جان بدهم به دل شکـــــن               گر ز سرم کله برد. من ز میان کمر برم

اوست نشسته در نظر.من به کجا نظر برم؟        اوست گرفته شهر دل.من به کجا سفر برم؟

انکه ز زخم تیر او. کوه شکاف میکنــــــــــــد             پیش گشــــاد تیر او. وای . اگر سپر برم

در هوس خیال او. همچو خیال گشتـــه ام                 وز سر رشک نام او. نام رخ قمــــــر برم

این غزلم جواب ان باده که داشت پیش من             گفت بخور.نمیخوری؟پیش کسی دگر برم

/ 0 نظر / 23 بازدید